The Long Run # 1
22 augustus 2025
Inzichten & inspiratie voor wie niet alleen verder wil lopen, maar ook als mens wil blijven groeien
Welkom bij The Long Run, een nieuwsbrief die al lang in mijn hoofd zat en die ik nu eindelijk de vrije loop geef.
De afgelopen vijf jaar begeleidde ik met Sweet Spot Performance talloze ultralopers en professionals in hun zoektocht naar straffe prestaties en groei, zonder zichzelf hierin te verliezen. Op sportief of professioneel vlak, of beide.
Wat klein begon, groeide uit tot een bloeiende Sweet Spot-community die zich inmiddels ook ver buiten België uitstrekt van Amsterdam tot Zürich. Een groep van bewuste ‘Real World Athletes’ die elkaar inspireren en inzichten delen.
Via deze nieuwsbrief wil ik niet alleen mijn kijk op ultra lopen, maar ook breder over persoonlijke grenzen verleggen, duurzaam trainen en leven delen met een bredere groep mensen, waaronder jij.
Wat mag je verwachten? Geen dogma’s of spam. Wél een long read met persoonlijke inzichten en reflecties over uiteenlopende topics die verband houden met rond (ultra)lopen, persoonlijke groei en leiderschap als food for thought tijdens je eigen long run.
LR #1 staat in het thema van de mentale aspecten die een rol spelen bij ultralopen. Een ultra mindset is immers iets wat ook buiten sport op professioneel vlak van onschatbare waarde kan zijn.
Ben je ultraloper of gedreven professional en herken jij jezelf in deze verhalen?
Ben je klaar voor een volgende stap in het waarmaken van eigen sportieve en/of professionele ambities?
Wil je verder groeien zonder je te verliezen en ook aan de slag gaan met je eigen leiderschap?
Ik luister graag naar jouw verhaal.
Is dit toch niets voor jou? Uitschrijven kan altijd onderaan.
Stilte na de storm in je hoofd
Het is eind augustus. De zomer loopt op z’n laatste benen. Chamonix gonst nóg luider dan normaal: UTMB-week staat weer voor de deur.
Voor sommigen is de Ultra Trail du Mont Blanc en het hele circus er rond “way too much”. Voor anderen blijft het een lang gekoesterde droom. Love it or hate it, de UTMB is onmiskenbaar de grootste en meest competitieve 100 miler in Europa. Er zijn weinig andere events waar je als recreant samen met de wereldtop in dezelfde race kan lopen. Tenminste, als je het geluk hebt om een startnummer te bemachtigen, maar dat is weer een ander verhaal.
Mijn eigen deelname dateert inmiddels al van 2013. Ondanks dat ik intussen heel wat ultra’s liep die op vele vlakken zwaarder of mooier waren, is de herinnering aan de spanning vlak voor de start van de UTMB één van die beklijvende momenten die ik blijf koesteren: Een intense cocktail van opwinding en twijfel voor wat komen gaat, de energie van bijna 3000 lopers en een veelvoud aan supporters, aangejaagd door een speaker die meent er nog een schepje bovenop te moeten doen. Het stormt in mijn hoofd.
En dan eindelijk… het startschot. De elites schieten er vandoor alsof het een stratenmarathon is. De massa zet zich traag in beweging. Het is stil in mijn hoofd. De storm is plots gaan liggen.
Is het niet nét in die mentale spreidstand tussen motivatie (ik wil dit!) en onzekerheid (kan ik dit wel?) waar de aantrekkingskracht van ultralopen zit, meer dan de performance zelf? En tegelijk is omgaan met mentale druk wanneer je jezelf écht uitdaagt vaak een valkuil die je kan doen stoppen nog voor de eerste stap gezet is.
Dit gebeurt trouwens even goed wanneer je op het punt staat belangrijke beslissingen te nemen op andere vlakken: een project waarvan je niet weet of je het aankan, of een koerswijziging in je leven waarvan de uitkomst allesbehalve zeker is.
Start van de UMTB hier live te volgen vanaf 17u45 vrijdag 29/08
Mentale voorbereiding is zoals stabilisatietraining
Tijdens de intake bij de start van een nieuw traject stel ik altijd de vraag: “Doe je naast looptraining ook aan stabilisatie- of krachttraining?” Het antwoord dat ik meestal krijg: “Ja, maar veel te weinig.”
Bijna iedereen beseft wel dat dit nuttig is, maar toch blijkt het een hele opgave om dit consequent vol te houden. Herkenbaar?
Hetzelfde geldt voor de mentale aspecten die een rol spelen bij ultralopen. Bijna iedereen die al eens een ultra gelopen heeft weet wel dat dit belangrijk is, maar in de praktijk besteedt bijna niemand hier veel aandacht aan tijdens de voorbereiding. Pas wanneer iemand zichzelf een paar keer is tegengekomen, komt het besef dat er ook op mentaal vlak nog veel winst te boeken valt.
Door met een ultra mindset aan de slag te gaan, geraak je vaak verder dan door puur op wilskracht fysiek steeds harder te trainen en telkens op dezelfde zaken vast te lopen. En ook dit is iets wat je kan leren.
Case study
Zo beschrijft Sweet Spot atlete Anouk hoe zij met haar ultramindset aan de slag ging:
“Uiteindelijk is het niet mijn lijf dat de grootste verandering doormaakte in de afgelopen periode, maar mijn hoofd.”
“Eindelijk heb ik geaccepteerd dat succes zichzelf niet creëert. Net zoals vele anderen heb ik de voorbije jaren ervaren dat het lopen van ultra’s niet alleen een fysieke maar ook een mentale uitdaging is. Logisch, zou je zeggen. Maar dit realiseren, om er vervolgens ook echt iets aan te doen, dat is verre van logisch. Je benen trainen is veel makkelijker en duidelijker om beter te worden.
Een paar intervallen afwerken kan bijna elke loper. Maar jezelf vragen stellen over wat jou drijft, wat je blokkeert in wedstrijden, of – nog minder voor de hand liggend – wat je gelooft over jezelf of je eigen kunnen? Dat kan niet elke loper, of daar stelt niet elke loper zich voor open.
Ben jij bereid je in de spiegel te kijken? Je eigen experiment te zijn om patronen te doorbreken? Erik’s opmerkingen zijn vaak pijnlijk raak, maar steeds goedbedoeld.
Meer en meer kom ik tot de conclusie dat niet mijn lijf, maar mijn brein de limiterende factor is van succes. En niet alleen in sport, maar ook op werk en in mijn leven.
Ik dacht altijd dat mijn kracht ‘gewoon doorzetten’ me overal zou brengen. Rammen en doordouwen, dat maakt een goede ultraloper, toch? Het antwoord is nee. Met die strategie loop je dingen uit, maar van harder rammen ga je niet harder lopen. Uiteindelijk was het niet mijn lijf, maar mijn hoofd dat de grootste verandering doormaakte.”
Ultramindset – praktisch
Onderzoek toont aan dat procesdoelen een groot positief effect hebben op prestaties, prestatiegerichte doelen een matig effect en uitkomstdoelen nauwelijks effect.
Het heeft dus weinig zin om vanaf de start enkel bezig te zijn met je eindtijd of ranking. Vaak werkt dit zelfs averechts. Wat wél helpt, is je aandacht richten op waar je wel controle op hebt en wat je nu kan doen. Bijvoorbeeld focussen op je voeding, strategie, duurzaam tempo.
Hoe vertaal je dit naar je eigen voorbereiding? Net zoals bij fysieke training is dit iets dat je stap voor stap doet. Enkele concrete tips:
- Motivatiecheck: Stel jezelf de vraag “Waarom wil ik deze ultra eigenlijk zo graag doen?” Hoe zal ik me voelen als ik zou stoppen, en achteraf blijkt dat dit voorbarig was? Een duidelijke WHY maakt vaak het verschil tussen doorzetten of afhaken.
- Focus op het proces: Denk verder dan ranking (outcome goal) of verwachte finishtijd (performance goal), want daar heb je immers zelf niet volledig controle over. Richt je aandacht wel op wat je hier en nu kan doen (process goals).
- Mantra: Kies één korte zin die je helpt de juiste focus te houden (“ik loop soepel en sterk”).
The really long run - Noor's FKT op de Haute Route Pyrénees
Sweet Spot atlete Noor van der Veen durft haar grootse ambities uit te voeren in het verleggen van haar persoonlijke grenzen. Ze trok haar stoutste schoenen aan en liep in juli, ondersteund door haar team, de snelste tijd op de Hautes Route Pyrenées.
Een technisch uitdagende route van circa 700 km en zo'n 45000 hoogtemeter. Dit was niet enkel een fysiek een enorme uitdaging, maar ook mentaal en logistiek een huzarenstuk.
In de loop podcast Naar de vaantjes vertelt ze zelf hoe ze daar terecht kwam, wat haar drijft, hoe ze zich voorbereidde en hoe dit avontuur verliep.
Boekentip
On Trails – An Exploration van Robert Moor
In dit boek neemt Moor je mee langs de geschiedenis, filosofie en betekenis van paden. Vanuit zijn ervaring als thru-hiker onderzoekt hij hoe trails ontstaan, van mierenpaadjes tot handelsroutes en snelwegen, en wat ze ons vertellen over keuzes en richting.
Een pad is nooit zomaar een route, maar tegelijk een metafoor voor leren (en het leven), groeien en de sporen die we achterlaten. Een aanrader voor iedereen die veel tijd op paadjes spendeert maar ook wel eens stil wil staan bij de vraag welke paden je zelf volgt, en welke nieuwe paden je misschien (nog) niet durft inslaan?
Finish
“A journey of a thousand miles starts with a single step.”
Proficiat, je hebt het einde van de eerste editie van The Long Run gehaald. Een long read zoals ik al zei.
Hopelijk vond je hierin wat inspiratie? Misschien herken je het intimiderende gevoel van spanning en twijfel vlak voor iets groots? Of het nu gaat om je eerste ultramarathon of een nieuwe stap in je professionele leven.
Soms lijkt de afstand tussen waar je nu bent en waar je naar toe wil, gigantisch. Maar het begint altijd met die eerste stap.
Reacties, vragen of suggesties voor volgende topics, ik hoor het graag.
Warme groet,
Erik
Deel met je vrienden:
The Long Run #2 - How Bad do you still want it ?
Een long read op het grensvlak van ultralopen, mentaal presteren en persoonlijk leiderschap. Voor real world athletes — gedreven mensen die verder willen groeien zonder zichzelf voorbij te lopen.
Lees meer
